Intieme setting in Woltersum

Loud Wednesdays was uitgenodigd om op te treden in het sympathieke kerkje van Woltersum (Groningen). Wat een bijzonder intiem sfeertje. Misschien wel ons meest verbonden optreden tot nu toe. Met elkaar in een fijne flow als band – en met de zaal. We hebben elkaar geraakt.

Dank Culturele Commissie Woltersum. Wij hebben ervan genoten!

Optreden bij Gluren bij de buren – Moordrecht

Op zondag 4 februari trad Loud Wednesdays op bij het kleinschalige festival ‘Gluren bij de buren’ in Moordrecht (als onderdeel van de programmering Gouda). Wat was het een mooie intieme ervaring. In de kunstzinnige huiskamer van JP en Ron boven galerie Mevrouw Boon zaten we dicht op het publiek. Middenin de flow.

Zie ook ons Instagram-bericht:

Even voorstellen: Joran

Joran startte op zijn 17e als drummer in een punkrockband. Uiteindelijk raakte hij steeds meer verslingerd aan kleine, melodieuze liedjes, en dat was het moment waarop hij verder ging als zanger en gitarist, met af en toe een akkoord op de piano.

Joran speelt sinds 2006 in wisselende samenstellingen, maar altijd met Bart. Hij brengt een combinatie van eigen werk en covers, waarbij bands als de Bon Iver, Andrew Bird, Counting Crows en Gregory Alan Isakov voor inspiratie zorg(d)en. Joran’s stem heeft een altijd aanwezige melancholische ondertoon. Die stem, het repertoire en de samenstelling van de band lenen zich zowel goed voor kleine festivals als voor breekbare, intieme settings.

Even voorstellen: Menno

Menno op basgitaar is de meest recente toevoeging aan LoudWednesdays en zijn komst heeft van de band een beetje een ‘family affair’ gemaakt. Menno, Bart en Christiaan zijn (schoon)neven.

De basgitaar pikte Menno op vanaf zijn 13e, en sindsdien is er een hele serie bands gepasseerd met obscure namen als X-tra Large, On the Rocks, Fan Fan Balou, Paal 13.4 en Alles Kids. Momenteel is Menno nog actief in de soul- en discoformatie Mr. Mitch’s Groove Sensation, speelt hij melodische pop met New Coat of Paint en vormt hij – met Ada Aalbrecht het akoestisch duo Blues & Greens. Kortom: hij verveelt zich niet…

Net als Bart heeft Menno moeite om zich te beperken tot één instrument, maar bij LW is het uit zelfbescherming ‘strictly bass’. Zijn stijl – vaak afhankelijk van het instrument – varieert van fijnbesnaarde liedjes via heavy rock naar de extravaganza van de P-funk-en alles ertussenin. In LW is het vaak uit een ander vaatje tappen maar als je goed luistert hoor je dat-ie zich soms niet kan inhouden en gooit hij er een ‘slap’ of zoiets tussendoor. Hij zoekt de spanning tussen ‘de afwachtende feel’ en ‘de ijzeren 1’ en hoopt zo meerwaarde te bieden op de lage frequenties.